Energia Dźwięku 2014

13.12.2014

 

Aktywny na polach sztuki dźwięku i krytyki muzycznej, kurator Canti Illuminati Festival i Sceny Dźwiękowej Przeglądu Sztuki Survival. Jako Czarny Latawiec  dj i producent dźwiękowy (MIk.Musik.!, B.D.T.A.) daje wyraz zadumy nad ponadczasowością rytmu Czarnego Lądu i mocą nierównomiernie temperowanych strojeń.

Czarny Latawiec na Soundcloud

Choć w Polsce grają już piąty raz, dopiero teraz otrzymali miano muzycznej rewelacji. Wszystko to za sprawą genialnego koncertu na Off Festival 2011 i doskonałej płyty "Hu" jak i kolejnej potwierdzającej wyjątkowość ich muzyki płyty "Nipomo" (2014).
DVA:cyrk, beatbox, cabaret, tango, avantpop, akustyczne electro oraz elektroakustyka. Dva łączy głosy z akustycznymi instrumentami, które wirują w zloopowanej rzeczywistości, o której vokal opowiada w uniwersalnym języku. Dva to folk imaginowanych narodów, które nie istnieją w świecie szarych ludzi. Ten świat istnieje gdzieś między północą a południem, gdzie Dva znaczy 2.

http://www.2dva.cz/

FUKA LATA /aka Non-Human Persons/ to taneczna elektronika. Duet nie używa komputerów ani sampli. Motoryczne bity, potężna ściana syntetycznych dźwięków i oniryczny wokal zabierają  w odrealnione  głębiny na wstrzymanym oddechu . Ich muzyka mieści się w nurcie alternatywnej, nowoczesnej elektroniki.
Po wydaniu singla "Velvet Daze" historia zespołu zaczęła się niejako na nowo. Przy wsparciu fanów i blogerów singiel zawędrował do ogólnopolskich rozgłośni radiowych, przedstawiając szerokiej publiczności dotychczas ukrytą w undergroundzie Fuka Lata.
Budowanie własnego, muzycznego świata jest ich życiem. Wierni idei DIY - działają i wydają się niezależnie w swoim labelu K-Dreams. Od 2014 duet działa w Berlinie regularnie występując w underground’owych klubach pod nowym nick’em Non-Human Persons.
Utwory Fuka lata to połączenie poetyckich tekstów i bezkompromisowej muzyki czerpiącej pełnymi garściami z takich gatunków jak techno, house, dub. Co w efekcie daje melodyjne kompozycje które już nie raz pobudziły do tanecznego szaleństwa zblazowaną miejską publiczność.
W ciągu ostatnich dwóch lat zostali docenieni przez organizatorów najważniejszych festiwali w kraju i zagranicą grając u boku największych gwiazd współczesnego alternatywnego świata min.:
PRIMAVERA SOUND BARCELONA (ESP), CMJ New York (USA) POP MONTREAL (CA), OPENER (PL)), OFF FESTIVAL (PL) i in.

http://www.fukalata.com

Księżyc
Księżyc
Księżyc
Księżyc
Księżyc
Księżyc
Księżyc
Księżyc
Księżyc

Zespół działał w latach 90. ubiegłego stulecia w składzie: Agata Harz (śpiew), Katarzyna Smoluk (śpiew, fortepian), Robert Niziński (instrumenty dęte i klawiszowe), Lechosław Polak (akordeon, instrumenty klawiszowe, syntetyzatory) oraz Remigiusz Mazur-Hanaj (teksty, taśmy).

Twórczość grupy łączy ducha muzyki dawnej i współczesnej. Bez mała średniowieczne brzmienie o słowiańskich korzeniach miesza się z estetyką minimalistyczną i elementami eksperymentów wokalnych XX wieku. Alchemiczne zestawienie tych składowych przynosi w efekcie oryginalną, zapierającą dech muzykę, delikatną i złowieszczą zarazem, zaś surrealistycznie baśniowe teksty stanowią esencję piękna i smutku z domieszką szaleństwa. Mark Harwood, Penultimate Press

To co stanowi o sile projektu, to też niezwykle obrazowe teksty, pełne metafor, niedopowiedziane, żeby nie powiedzieć- hermetyczne. Andżelika Kaczorowska, lineout.pl

Świat tekstów KSIĘŻYCA, mimo że opisany skąpo odliczanymi słowami jest bardzo poetycki i niezwykle sugestywny. Przypomina obrazy Witolda Wojtkiewicza. Wojcek Czern, Obuh Records

To jest muzyka, która urodziła się i funkcjonuje poza sceną i czasem. W 1996 brzmiała równie niemodnie jak i teraz. Dzisiaj brzm i równie aktualnie, jak wtedy. Jarek Szubrycht, “T-mobile music”

A ravishing shows presented by the group Księżyc (Moon). While circling around chain swings, two vocalists imitated children’s backyard calls. This gradually modified sound matter slowly changed into singing. Then the juvenile rites returned, with swinging, singing and accompanying clarinet and visual actions with text. Grzegorz Borkowski, In the circle of the square, “Exit” 1992

Jakiekolwiek próby przyporządkowania tej muzyki do określonego nurtu są z góry skazane na niepowodzenie. Darek Anaszko, „M/I Magazyn”

Muzyka idę na dwór, pada deszcz, dzieci skaczą niezdarnie. Z manifestu grupy, Remek Hanaj

Stara Rzeka - pod tym szyldem występuje solo Kuba Ziołek (muzyk znany m.in. z Innercity Ensemble, Alameda 3, Ed Wood, Hokei, T'ien Lai, Kapital). Zainteresowany fuzją natury i techniki tworzy muzykę na przecięciu dźwięków akustycznych, elektrycznych i elektronicznych przy użyciu gitar, efektów, sampli, instrumentów dęt...ych oraz własnego głosu. Formuła koncertów jest dość otwarta, uzależniona od miejsca, czasu, instrumentarium i nastroju. Ziołek jest zafascynowany zarówno formami i strukturami (abstrakcyjnymi i konkretnymi), jak i czystą energią płynącą z właściwości samego dźwięku. Jako Stara Rzeka wydał do tej pory jeden album "Cień chmury nad ukrytym polem", który ukazał się na CD nakładem Instant Classic i na kasecie nakładem Few Quiet People (obecnie Latarnia Records). Album został dobrze przyjęty zarówno w kraju jak i zagranicą, o czym świadczą słowa uznania i wysokie miejsca w rankingach gazet i portali takich jak: Gazeta Wyborcza, Polityka, TMobile- Music, Tygodnik Powszechny, The Quietus, Tiny Mix Tapes, Scaruffi. Symbolicznym podsumowaniem muzycznej działalności Ziołka w 2013 r była nominacja do nagrody Paszporty Polityki w kategorii muzyka popularna. Koncertował z różnymi składami na festiwalach m.in. w Londynie, Liverpoolu, Barcelonie czy Nowym Jorku. Ziołek mieszka, nagrywa i tworzy w Bydgoszczy oraz w Tleniu w Borach Tucholskich. Jest twórcą grupy towarzysko-artystycznej Milieu L'Acéphale

http://stararzeka.bandcamp.com/

tarwater
tarwater

Berliński duet Tarwater założony przez Bernda Jestrama i Ronalda Lippoka istnieje od 1995 roku. Przez te 19 lat zespół wydał 11 albumów studyjnych, wspomagał w nagraniach wielu artystów (m.in. Piano Magic, Tikiman, Tuxedomoon, B. Fleischmann), skomponował muzykę do niezliczonych spektakli teatralnych, filmów a nawet do opery "Tosca", wystawionej przez berlińską Volksbühne. W Polsce Tarwater zagrał kilka tras koncertowych i ma zagorzałą grupę anów. Gusstaff Rec. wydał też na wyłączność dwa albumy duetu ("Not The Wheel" i "Donne Moi La Main"), a polska wersja płyty "Spider Smile" zawiera o jeden utwór więcej niż wydanie niemieckie...
Ronald Lippok jest także perkusistą jednego z pionierów niemieckiego post-rocka, zespołu To Rococo Rot (w lipcu 2014 ukazała się nowa płyt "Instrument" z gościnnym udziałem Arto Lindsaya), współtworzy też grupę Dakota Days. Bernd Jestram jest natomiast uznanym berlińskim producentem muzycznym - w jego studiu nagrywało wiele gwiazd współczesnej muzyki niezależnej, od niedawna współtworzy także projekt Rats Live On No Evil Star (płyta wydana przez Gusstaff Rec.).
Po 3 latach od wydania ostatniego albumu "Inside The Ships" Tarwater pokaże światu swą nową płytę "Adrift" 31.10.2014. Zawierać ona będzie 13 utworów, z tego 4 instrumentalne i wyjątkowo żadnego coveru (na wcześniejszych wydawnictwach znalazły się przez Tarwater na nowo zinterpretowane utwory Swans, Minimal Compact, DAF czy Johna Lennona) "Adrift" powstawał na przełomie lat 2013/2014 i został ukończony po tym, gdy Ronald Lippok i Bernd Jestram wspólnie z Maurusem Ronnerem nagrali muzykę do filmu trwającego 24 godziny "24h Jerusalem". Tego typu projekty nie są dla Tarwater przerwami, lecz bardziej  katalizatorami różnych oddziaływań.
Przy nagrywaniu nowej płyty instrumenty elektroniczne nie były już tak ważne dla zespołu, jak w latach 90-tych, tym razem pojawia się akustyczny kontrabas, perkusja, gitary i wiele innych instrumentów. Ich brzmienie pozostaje dla słuchacza rozpoznawalne, jest często bardzo zredukowane, pozbawione niepotrzebnych ozdobników i aranżacyjnych fajerwerków . Chociaż sample i elektronika zostały zastąpione akustycznymi dźwiękami, to swoim nastrojem płyta ta skojarzy się pewnie fanom z rewelacyjnym albumem "Silur" z 1998 roku.

http://www.tarwater.de/