VII Wrocław Industrial Festival

5-10.11.2008

Side project muzyków znanych z legendarnego Savage Republic. Będzie to jedyny koncert w Europie tej efemerycznej formacji stworzonej przez Thoma Furhmana i Alana Waddingtona. Obok nowych kompozycji zakorzenionych w tradycji rytualnego nosie rocka, na wrocławskim koncercie usłyszymy również z pewnością utwory Savage Republic.

Jednoosobowy projekt założony w Istambule w 1998 przez animatora tamtejszej sceny experymentalnej –Batura Someza. Jego twórczość to cyfrowy nosie wspomagany na żywo wizualizacjami.

Komponowaniem muzyki zajmuje się od połowy lat 80-tych. Jego muzyka jest niezwykle eklektyczna i trudna do zdefiniowania, często minimalistyczna, surrealistyczna, experymentalna i hipnotyczna. O jego twórczości mówi się: „Liles to bez wątpienia ostatni alchemik muzyki eksperymentalnej. Inteligentna ponadczasowa twórczość, które porusza wszystkie zmyły” – Side Line; “Jeden z najlepszych brytyjskich eksperymentalistów” – Bizarre.

Niemiecki projekt zaliczany do czołowych przedstawicieli mrocznych odmian Power Electronics. Za jego nazwą kryje się od 1989 roku B. Moloch oraz Wilhelm Herich - wokalista kontrowersyjnej formacji Genocide Organ. Projekt od początku działalności pozostaje wierny industrialnej stylistyce, która została oparta na ekstremalnie zniekształconym brzmieniu instrumentów klawiszowych, postrzępionym multiefektami rytmie oraz patetycznych partiach wokalnych.

W swoich kompozycjach ANENZEPHALIA stara się przedstawić zmierzch cywilizacji człowieka, pogrążonego w fałszu kulturowego dziedzictwa oraz judeochrześcijańskich ideałach moralności.

W muzyce Anhedonii znajdziemy experymentalną mieszankę dark electronics ze strukturami industrialnymi. Kompleksowość tekstów jest uwydatniona częściowo dzięki instrumentom smyczkowym. Sposób połączenia z jednej strony wybuchowych skladowych a z drugiej delikatnych i wyrafinowanych aranżacji jest zniewalający.

Rodzimy reprezentant sceny dark ambient powstał 2000 roku w Gdańsku. Od początku duet Radosław Murawski (Thorn) i Maciej Mehring (Dragos) podąża własną drogą muzyczną. Bazując na stylistyce dark wave/ambient, czerpiąc inspiracje z muzyki ilustracyjnej tworzy dźwięki, dzięki którym uwydatnia atmosferę grozy i psychodramy. Przykładem jest chociażby ścieżka dźwiękowa do Traktatu o Manekinach Brunona Schulza – zarejestrowana na albumie „Les Mannequins”.

https://www.facebook.com/bisclaveret/

Projekt, który tworzą trzy indywidualności – Julia Kent (wiolonczelistka z Antony and the Johnsons), Fabrizio Modonese Palumbo (leader grupy Larsen) oraz Paul Beauchamp (Sikhara, NWW). Ich muzyka to hipnotyczny, przenoszący w pozaziemskie wymiary minimalistyczny strumień dźwięku, niepokojący a zarazem kojący. Niesamowita mixtura elektroniki, smyczków, gitar, drone’ów i field recordings.

Czyli para: Cosey Fani Tutti i Chris Carter – połowa legendarnego THROBBING GRISTLE, zespołu który zapoczątkował nurt kulturowo-artystyczny Industrial w połowie lat 70-tych ubiegłego wieku. Cosey karierę artystyczną rozpoczęła w 1969 roku, występując wspólnie z Genesis P – Orridgew performerskim projekcie Coum Transmission najpierw jako projektantka kostiumów oraz scenografii, natomiast od roku 1971 jako współtwórczyni i główna uczestniczka organizowanych przedstawień. Chris Carter dołączył do nich w 1975 roku i był w tamtym czasie jedyną osoba posiadająca wykształcenie muzyczne. Po rozpadzie TG–Cosey i Chris zdecydowali się na działalność w duecie CHRIS & COSEY, który zaprezentował repertuar oparty na transowych rytmach, często ocierający się w swojej estetyce o popularne rozwiązania stylistyczne muzyki dyskotekowej. Duet zdobył dużą popularność po obu stronach oceanu, kładąc jednocześnie podwaliny pod muzykę techno i elektro. Cosey próbowała również sił w solowych projektach, prezentujących z reguły występy parateatralne, łączące body art z elementami ambientu i nowoczesnego tańca. Największy sukces muzyczny osiągnęła materiałem z 1982 roku „Time To Tell”. W 2003 duet przybiera nową nazwę CARTER TUTTI, zmienia się również stylistyka muzyki, miejsce elektronicznych beatów znanych z okresu Chris and Cosey, zajmują ambientalne, mroczne tekstury elektroniczne wspomagane charakterystycznym dźwiękiem trąbki (vide TG) i namiętnym wokalem Cosey Fani Tutti. Będzie to pierwsza wizyta tych artystów w tej części Europy.

Nadzieja rodzimej sceny dark elektro. Muzyka tria oscyluje gdzieś pomiędzy ponurym romantyzmem Kilian Camera i energetycznym zgiełkiem Skinny Puppy.

Projekt powołany do życia w 2001 przez animatorów sceny dark independent w Słowacji –Ryby i Lorda Saurona, właścicieli oficyny wydawniczej Aliens Prod znanych również z mrocznego projektu Oxyd. Ich muzyka to wyrafinowane połączenie atmosferycznych dark ambientowych pejzaży z charakterystyczną rytmiką współczesnego rhythm’n industrial.

Legnicka grupa audiowizualna utworzona w 1998 przez: Krzysztofa Pawlika, Tomasza Barana i Wojciecha Benicewicza jako side project grupy Christblood. Mechaniczne rytmy, mroczna elektronika i beznamietny, szepczący vocal wspomagane są preparowanymi na żywo wizualizacjami Benicewicza.

Przy całej kompleksowości muzyki Empusae zaskakującą wydaje się informacja, że członkiem zespołu jest tylko jedna osoba Sal-Ocin.  Empusae żongluje surrealistyczną strukturą, która pulsuje i uderza w obsesyjnym tempie. Ta muzyka jest sugestią linii montażowej, pracującej w rytmie zegara. Wprowadza napięcie nawiedzonego krajobrazu muzycznego i zapada głęboko w pamięć nie pozwalając o sobie zapomnieć.

Artysta, matematyk i założyciel FUNDAMENTAL RESEARCH LAB; twórca wielu projektów skupionych wokół alternatywnych strategii w sztuce, hacktywizmie i sztucznej inteligencji. Przechodząc przez sztukę konceptualna, softwar art, metamedia, sztukę krytyczna i interwencje społeczne jego sztuka nie poddaje się kategoryzacji. Obecnie drąży problemy zabezpieczeń, prywatności i tożsamości w społeczeństwie sieciowym; w oparciu o wykradzione z Los Alamos Labolatory tajne dokumenty buduje oprogramowanie do szukania ukrytych patternów i powiązań zdarzenie<>osoba<>grupa<>miejsce<>zdarzenie etc .

Solowe przedsięwzięcie Jouni HAVUKAINENA – szwedzkiego kompozytora mrocznych i symfonicznych odmian muzyki postindustrialnej. Projekt założył w 1988 roku, choć pierwsze nagrania skomponował już 3 lata wcześniej. Zasłynął sprawnie opracowanym repertuarem zawierającym zwykle wielowątkowe aranżacje utrzymane w sakralnej stylistyce. Uwagę odbiorcy przykuł pompatyczną atmosferą przywołującą skojarzenia z biblijnymi opisami nadchodzącej apokalipsy, śmiercią i odrodzeniem. Był jednym z pierwszych wykonawców tworzących posępne, ambientowo – industrialne utwory muzyczne oparte na brzmieniu instrumentów klawiszowych i samplera. Jego dorobek został szybko dostrzeżony przez wiodących właścicieli industrialnych wytwórni płytowych Stalplaat oraz Cold Meat Industry, stając się na długi czas ich istotnym przedstawicielem i liderem artystycznym.

Niemiecki projekt ambientowo – postindustrialny. Powstał w 1991 roku w wyniku inicjatywy René Lehmanna i Knuta Enderlina, artystów znanych także z występów pod nazwą Ex. Order oraz prowadzenia niezależnej oficyny wydawniczej Loki Foundation. Ich repertuar to epickie symfonie ambientowe charakteryzujące się złożonymi konstrukcjami brzmieniowymi oraz wielowątkową narracją organicznej materii dźwiękowej. Do tworzenia wykorzystują zarówno zestawy cyfrowych i elektronicznych urządzeń do generowania tekstur fonicznych, jak również akustyczne instrumenty (np. gongi).

Job Karma

Wrocławski projekt audiowizualny założony w 1997. Grupę tworzą: Maciej Frett i Aureliusz Pisarzewski zaś za stronę wizualną odpowiedzialny jest Arkadiusz Bagiński. Zespół wywodzi się ze sceny post industrialnej, z każdą płytą muzycy poszerzają jednak swoje penetracje na coraz szersze pole mrocznej elektroniki - od ambientu, po techno, dark wave i EBM. Jeden mianownik pozostaje wciąż wspólny - ich muzyka jak podkreślają krytycy to "FILM DLA USZU", bardzo plastyczna i obrazowa, stanowi idealną ścieżkę dźwiękową do nieistniejącego filmu.

W swoich sugestywnych występach live- z których grupa zasłynęła - łączą muzykę z elementami animacji i video – artu, ukazując w nich relacje człowiek-maszyna i człowiek-sacrum, a także powolny upadek wszelkich wartości, kosztem postępującej komercjalizacji codziennego funkcjonowania jednostki i społeczeństw.

Zespół (jako Job Karma i pod szyldem 7JK wspólnie z Mattem Howden'em) wydał do tej pory osiem płyt w Polsce, Anglii, USA, Włoszech, Austrii i Czechach i zagrał blisko 200 koncertów w Europie, występując wielokrotnie na najważniejszych festiwalach mrocznej muzyki takich jak: Wave Gotik Treffen, BIMfest, Schlagstorm, Elektroanschlag, Mėnuo Juodaragis, Sensoria, Wroclaw Industrial Festival oraz Castle Party.

Na tegorocznym WIF, grupa wystąpi podczas specjalnego koncertu z zaproszonymi gośćmi (detale niebawem).

http://jobkarma.pl/

Projket muzyków znanych z zespołu Herbst 9. Rytualny dark ambient, masywne drony, pojawiające sie nagle i znikjące w otchłani smutku melodie. Idealna scieżka dźwiękowa do wędrówki przez zdewastowany krajobraz….

Młodzi i gniewni twórcy harsh-noise/power electronics z Karelii, miasta zagubionego gdzieś pomiędzy Finlandią a Rosją, gdzie inspirację znajduję się w surowości północnej przyrody. Zespół zyskał rozgłos dzięki swym bardzo emocjonalnym występom live, ich motto brzmi: "laptop noise must die".

Zespół powstał w 1994. Na płytach Napalmed eksperymentuje z różnymi stylami: industrialem, elektroniką, field recording, power electronics. Podczas koncertów wszystkie te gatunki łączą się w ekstremalny noise. Tylko dla ludzi lubiących ekstremalne doznania.

NWW to brytyjski zespół założony w 1978 przez Stevena Stapletona, Johna Fothergilla i Hemana Pathaka. Ich wczesne nagrania, powstałe w bardzo krótkim czasie były mocno inspirowane wolną improwizacją i krautrockiem i niejednokrotnie, mimo protestów samych muzyków, były kojarzone z odłamem muzyki industrialnej.

Z całej trójki do 1981 przetrwał tylko Stapleton, który za pierwsze poważnie nagranie NWW uznaje wydany w 1982 album „Homotopy to Marie“. Do dziś NWW wydał ok. 30 płyt długogrających. W twórczości Stapletona dają się wyraźnie zauważyć wpływy dada, surrealizmu i humoru absurdalnego. Artysta odnajduje się w każdym wyobrażalnym gatunku muzycznym, czy to muzyce kabaretowej, czy rytmicznej, od Johna Cage'a po Beach Boys, od krautrocka po pop, ambient i noise. Jednak chyba najlepiej do muzyki Stapletona pasuje określenie – muzyka konkretna.

Lista muzyków współpracująca z NWW jest imponujaca: Foetus, Tony Wakeford, Andrew McKenzie/ The Hafler Trio, Jim O'Rourke, William Bennett/ Whitehouse, Annie Anxiety, John Balance /Coil, i regularnie David Tibet/Current 93.

Zespół występuje na żywo niezwykle rzadko a każdy live performance to niezapomniane doświadczenie nie tylko dla otwartych umysłów. Na wrocławskim koncercie zespół wystąpi w składzie: Steve Stapleton, Colin Potter, Matthew Waldron, Andrew Liles, Paul Beauchamp.

Gilles Rossire wie jak w mistrzowski sposób połączyć ze sobą dwa wykluczające się style: ambient i techno. Jego twórczość jest w głównej mierze zainspirowana: Pan Sonic, Autechre i Kraftwerk. To bodajże najbardziej przystępna propozycja w programie tegorocznego WIF, która sprawi że Wasze nogi same poderwą się do tańca w rytmie transowych, połamanych elektro preparacji.

Niezależny artysta od ponad 10 lat pracujący z materiałami dźwiękowymi, muzycznymi, fotograficznymi i video, jak również z elementami angażującymi publiczność (interaktywnymi) i powiązanymi z lokalnym kontekstem. Jego prace, zrealizowane pod pseudonimami Autokontrast, Autopoieses, Bizz Circuits, Klimek, Random Inc poświęcone są tematyce wykorzenienia, ojczyzny i uchodźtwa, nie-miejsc, miejskich biotopów, archiwów muzycznych i muzyki komputerowej.

Solowe przedsięwzięcie muzyczne stworzone na początku 1999 roku przez Dawida A. Kowalskiego w Kielcach. Projekt łączy w sobie szerokie wpływy muzyki konkretnej, abstrakcyjnej, elektroakustycznej oraz psychodelicznej. Inspirowany jest przede wszystkim własnymi doświadczeniami autora z zakresu oneironautyki oraz zainteresowaniem kulturą psychodelik.

VLADIMÍR HIRSCH to czeski awangardowy kompozytor, instrumentalista i alchemik dźwięku prezentujący bardzo specyficzny styl charakteryzujący się kompozycjami w których główną role odgrywają dźwiękowe właściwości klasycznych instrumentów, kreowane za pomocą cyfrowej technologii. Tą muzykę można określić jako dark ambient classical z elementami noise. Hirsch jest również leaderem znanych z występów w naszym kraju formacji Skrol i Aghiatrias. Hirsch aktualnie współpracuje z wytwórnią Ars Benevola Mater nad siedmio płytowym wydawnictwem.

VII Wrocław Industrial Festival