WINTERKÄLTE (D)

Kompleksowa architektura hipnotycznych dźwięków i rytmiki, nawracających w stałych interwałach – to wszystko w połączeniu z dudniącymi bitami definiuje unikalny styl formacji Winterkälte – styl wypełniony abstrakcyjną, dźwiękową agresją, której głównym celem jest system nerwowy słuchacza i jego połączenia neuronalne. Niszczący, bezlitosny rytm stopiony w jedność z ciężką elektroniką, tworzy pełną gwałtowności, przesterowaną i niejednolitą sferę hałasu. Ich muzyka czasami wydaje się być wcieleniem czystej formy całego industrialnego nurtu – długie, pełne negatywnych emocji, złowieszcze dźwięki nie pozostawiają słuchacza obojętnym. W utworach formacji nie ma miejsca na wytchnienie czy zadumę – to bezlitosny, radykalny atak dźwięków, który oddziaływa wręcz organicznie. Ta muzyka, oparta przede wszystkim na zniekształconym i przesterowanym bicie, nasycona koncepcjami związanymi ze środowiskiem naturalnym człowieka, to idealne wcielenie w życie idei rhythmic power noise. W twórczości Winterkälte nie ma śladu życia, nie ma wokalu, nie ma żadnych dźwięków instrumentalnych – jest za to agresywna i zintensyfikowana do granic percepcji ściana elektronicznego dźwięku, mechaniczny rytm, który dryfuje i rozwija się w utwory. To odpowiednia ścieżka dźwiękowa dla świata pełnego braku szacunku stechnologizowanych społeczeństw przełomu mileniów dla natury.